Ogłoszenie

Zwiń
No announcement yet.

Polityka

Zwiń
X
 
  • Filtr
  • Czas
  • Pokaż
Wyczyść wszystko
new posts

  • Zamieszczone przez Slyboots Zobacz posta
    Bardziej znana i bardziej lubiana - Tadek Cymański


    Czekamy na 29 września.

    P.S. Polecam najnowszy hołd Giertycha w świątyni Antypisa. W sumie bełkot i ploteczki, ale jest kilka wartościowych perełek.
    Ostatnio edytowany przez Z.; [ARG:4 UNDEFINED].
    "Kto już raz posiadł w swych granicach Kijów i tyle kroci prawosławnych, ten nie mógł pozwolić, aby za jej granicami tworzył się osobny ośrodek dla tychże i powinien był dotrzeć aż do Kremlu i tak problem rozwiązać."

    Komentarz


    • Ja tam nie lubie sie babrac w g ...nie w nadzieji , ze znajdę perelke .

      Komentarz


      • Wywiad nawet ciekawy jak na GW...

        Czego to człowiek dożył. Michnik ciągnie za uszy do góry Giertycha. Świat się naprawdę kończy

        Komentarz


        • http://nczas.com/wyroznione/islandzk...cie-z-kryzysu/

          W przeciwieństwie do Unii Europejskiej, która ratuje upadające banki miliardami euro z kieszeni podatników, Islandia, wbrew interesom światowej finansjery, pozwoliła im zbankrutować, jednocześnie umarzając długi hipoteczne niemal wszystkich obywateli, z których zdjęto odpowiedzialność wobec kredytodawców. Dzięki temu gospodarka Islandii odradza się, podczas gdy unijna pogrąża się w coraz większym kryzysie.

          Światowy kryzys z 2008 roku na Islandii rozpoczął się w momencie ogłoszenia niewypłacalności trzech największych w kraju prywatnych banków komercyjnych, które oferowały bardzo atrakcyjne oprocentowanie depozytów, a jednocześnie uwikłały się w ryzykowne inwestycje na dużą skalę. Z jednej strony banki nie miały pieniędzy na wykupienie swoich krótkoterminowych wierzytelności, a z drugiej strony w wyniku światowego kryzysu finansowego mieszkańcy Wielkiej Brytanii i Holandii, którzy w tych bankach trzymali swoje oszczędności, rozpoczęli masową wypłatę depozytów.

          Tuż przed kryzysem zagraniczne zadłużenie islandzkich banków Kaupthing Bank, Glitnir Bank i Landsbanki wynosiło ponad 85 mld dolarów, podczas gdy PKB Islandii sięgał w tym czasie około 12 mld dolarów. Kryzys bankowy wywołał kryzys gospodarczy. Bezrobocie na Islandii w krótkim czasie zwiększyło się trzykrotnie – do 9,3 proc., a w latach 2009-2010 PKB spadł o prawie 11 procent. Gwałtownie zaczęło rosnąć zadłużenie publiczne (do niemal 100 proc. PKB), a inflacja podczas kryzysu wyniosła niemal 20 procent. Jednak w przeciwieństwie do Unii Europejskiej, Islandia szybko podniosła się z kryzysu. Obecnie bezrobocie na Islandii wynosi około 6 proc. i nadal spada, wzrost gospodarczy w 2011 roku wyniósł 3,1 proc., na 2012 rok oszacowano go na poziomie 2,8 proc., a w 2013 roku kraj powróci do nadwyżki budżetowej.

          Wskaźniki te są nieosiągalne dla krajów Unii Europejskiej, gdzie bezrobocie jest niemal dwa razy wyższe, a powszechnie występującym zjawiskiem jest spadek PKB i znaczny deficyt budżetowy. W krajach strefy euro spadek gospodarczy w 2012 roku ma wynieść 0,3 proc., a bezrobocie w połowie tego roku sięgnęło 11,3 procent. Inflacja na Islandii została zmniejszona do 4,2 proc. w 2011 roku, a w 2013 roku ma wynieść 3,9 procent.

          Bez państwa

          Jak to możliwe, skoro w wyniku kryzysu Islandia znalazła się w znacznie gorszej sytuacji niż reszta Europy? Otóż władze wyspiarskiego kraju całkowicie inaczej podeszły do kwestii zwalczania kryzysu. Przede wszystkim nie ratowano banków – co zrobiła i robi nadal Unia Europejska – bo i tak Islandia nie miała na to tak wielkich pieniędzy, lecz pozwolono im upaść, a Islandzki Urząd Nadzoru Finansowego przejął krajowe operacje wszystkich trzech banków, które objął w zarząd komisaryczny. – Mieliśmy rację, nie pomagając bankom, gdyż ich długi były niemal dziesięciokrotnie większe od naszego PKB. Nabywcy obligacji banków nie powinni liczyć, że rząd im pomoże w kłopotach – mówił Már Guðmundsson, prezes islandzkiego banku centralnego. Ponadto zamiast użyć stymulacji, obcięto wydatki publiczne i zastosowano środki oszczędnościowe, które były bolesne, ale szybko przyniosły dobre rezultaty. Klientom zapewniono zwrot ich bankowych depozytów, a mającym problemy finansowe zadłużonym gospodarstwom domowym i przedsiębiorcom dano ulgi w spłacie zaciągniętych zobowiązań, co uchroniło ich od bankructwa. Darowano długi jednej czwartej ludności, w łącznej wysokości 13 proc. PKB kraju.

          Islandia miała też pewną przewagę nad krajami unijnymi już w momencie rozpoczęcia się kryzysu w roku 2008. Po pierwsze – kraj był w stosunkowo niewielkim stopniu zadłużony (28,5 proc. PKB), posiadając coroczne nadwyżki budżetowe. Po drugie – kurs korony był niekontrolowany przez urzędników, co spowodowało 30-50-procentową dewaluację, która z jednej strony uderzyła w Islandczyków (nastąpił spadek płac o około 50 proc.), ale z drugiej pozwoliła utrzymać ważne rynki eksportowe. Rządy Wielkiej Brytanii i Holandii same zrekompensowały straty swoim obywatelom i domagały się oddania pieniędzy przez Islandię. Althing – parlament Islandii – przygotował co prawda ustawę, na mocy której Brytyjczykom i Holendrom miało zostać przekazane prawie 6 mld $ w ramach kompensaty za utracone depozyty po upadku islandzkiego banku Icesave (oddział Landsbanki), jednak Olaf Ragnar Grimsson, prezydent Islandii, ją zawetował. Petycję do prezydenta, by zawetował ustawę, podpisało aż 56 tys. Islandczyków (prawie jedna piąta ludności wyspy). Zdecydowano, że ostatecznie decyzję o oddaniu pieniędzy podejmą Islandczycy w referendum.

          W marcu 2010 roku ponad 90 proc. głosujących obywateli Islandii odrzuciło propozycję spłacenia przez władze blisko 300 tys. holenderskich i brytyjskich klientów Landsbanki. W kwietniu 2011 roku na Islandii odbyło się drugie referendum, w którym 58 proc. głosujących opowiedziało się przeciwko spłacie w ciągu 30 lat 4 mld euro długu wobec Wielkiej Brytanii i Holandii.

          Politycy pod sąd

          Jednak kryzys finansowy i gospodarczy na Islandii miał też inne dalekosiężne skutki. W wyniku protestów w styczniu 2009 roku centroprawicowy rząd premiera Geira Haardego podał się do dymisji. Z kolei w wyborach samorządowych w Rejkiawiku jako wyraz protestu przeciwko politycznemu establishmentowi w maju 2010 roku aż 34,7 proc. głosów uzyskała nowo założona Partia Komików. Ponadto doprowadzono do powołania Zgromadzenia Narodowego w celu spisania nowej konstytucji. Jednocześnie ponad 200 Islandczyków, w tym były premier i dyrektorzy wykonawczy upadłych banków, usłyszało za-rzuty kryminalne dotyczące ich działalności. Decyzję o postawieniu tych osób przed sądem podjął Althing.
          We wrześniu 2010 roku były premier Haarde został postawiony przed sądem za to, że wpędził kraj w poważny kryzys gospodarczy. Według parlamentarzystów, Haarde w okresie od lutego do października 2008 roku nie podjął żadnych działań, które mogłyby zapobiec rozwojowi kryzysu na Islandii. – To incydent bez precedensu. Przez ostatnie dwa lata banki upadały, a gospodarki miały problemy. Oczywiście w przeszłości głowy państw były oskarżane za zbrodnie wojenne, jak Slobodan Milo¹ević czy Charles Taylor, ale jeszcze nigdy nie były sądzone za nieudolność ekonomiczną – skomentował w 2010 roku Guðni Th. Jóhannesson, historyk z Akademii w Reykiawiku. W kwietniu 2012 roku specjalny trybunał do rozpatrywania odpowiedzialności polityków orzekł, że Haarde jest winny jednego z czterech stawianych mu zarzutów dotyczących przyczynienia się do krachu krajowego systemu bankowego w 2008 roku, ale nie zostanie za to ukarany. Trybunał obciążył go winą za to, że w obliczu zbliżającego się kryzysu nie zwoływał poświęconych tej sprawie posiedzeń rządu. – Miałem przekonanie, że Islandia może stać się międzynarodowym centrum finansowym, takim jak Luksemburg czy Nowy Jork – bronił się Haarde. – Nikt nie przewidział, że może nastąpić finansowa zapaść – dodał.

          Remedium na kryzys

          Pod koniec 2011 roku islandzki rząd rozważał zamianę korony na euro, ale w związku z problemami UE w kraju nasilały się wątpliwości, czy to rozwiązanie byłoby rzeczywiście najlepsze. Dlatego islandzcy ekonomiści proponują w zamian zastąpienie korony stabilnym dolarem kanadyjskim. Zdaniem socjaldemokratycznej premier Jóhanny Sigurðardóttir, utrzymanie korony jest niemożliwe, a obecna „sytuacja nie może pozostać niezmieniona”.

          W sierpniu 2012 roku premier Sigurðardóttir przyznała, że kraj stoi w obliczu wyboru między kanadyjskim dolarem a euro. – Wybór jest między zrzeczeniem się suwerenności Islandii w polityce monetarnej przez jednostronne przyjęcie waluty innego kraju a staniem się członkiem Unii Europejskiej – uważała szefowa rządu. A o przystąpieniu Islandii do UE mówiło się od dawna. Miało to dać stabilizację makroekonomiczną. Już w lipcu 2009 roku islandzki parlament przegłosował rozpoczęcie rozmów dotyczących przystąpienia do Unii Europejskiej. Kilka dni później Ossur Skarphedinsson, minister spraw zagranicznych Islandii, złożył formalny wniosek o przyjęcie Islandii do Unii, mimo że w tym czasie aż 48,5 proc. Islandczyków było przeciwnych anszlusowi, a tylko 34,7 proc. opowiadało się za członkowstwem. Później uniosceptycyzm Islandczyków tylko wzrastał.

          Kiedy w czerwcu 2010 roku ministrowie spraw zagranicznych państw UE zgodzili się na otwarcie negocjacji akcesyjnych z Islandią, 57 proc. mieszkańców Islandii opowiadało się za wycofaniem przez ich kraj wniosku akcesyjnego. W lipcu 2010 roku rozpoczęły się formalne rozmowy Islandii w sprawie przystąpienia wyspy do Unii Europejskiej, a w czerwcu 2011 roku Islandia rozpoczęła negocjacje przedakcesyjne. Mimo to sprawa członkostwa Islandii w Eurokołchozie nie jest jeszcze przesądzona. Kraj może wycofać wniosek o członkostwo.

          W maju 2012 roku aż 63,9 proc. islandzkich przedsiębiorców opowiedziało się przeciwko członkostwu w UE. Zdaniem Hjörtura J. Guðmundssona, dyrektora islandzkiego wolnorynkowego think tanku Civis, jest wiele powodów, dla których Islandczycy nie chcą wchodzić do Unii Europejskiej. Przede wszystkim nie chcą tracić niezależności i niepodległości. Wśród powodów Guðmundsson upatruje też kwestię połowów ryb i swobodnego dostępu do wód terytorialnych, gdyż po wejściu do Unii obowiązywałby traktat lizboński, a to oznaczałoby utratę przez Rejkiawik kontroli nad polityką dotyczącą połowów. Po przystąpieniu do UE Islandia musiałaby nie tylko dzielić się swoimi łowiskami, lecz także dostosowywać się do unijnych limitów połowowych, jak również przekazać Brukseli kompetencje dotyczące rolnictwa.

          Do tego dochodzą kwestie czysto finansowe. Islandczycy uważają, że 990 mln koron (ponad 8,1 mln $), które ma pójść na przygotowania do członkostwa, mogłoby zostać wydane na pilniejsze potrzeby. Co ciekawe, w 2010 roku Islandia odrzuciła propozycję otrzymania od Unii Europejskiej 30 mln euro w obawie, że pieniądze zostaną przeznaczone na unijną propagandę. Umiejętność tak trzeźwej oceny sytuacji, której niestety brakuje polskim oficjelom, może dawać nadzieję na rezygnację islandzkich polityków z ubiegania się o przyłączenie do Eurokołchozu już w przyszłym roku…
          From flood into the fire
          One thousand voices sing
          We're in this together
          For whatever fate may bring

          Komentarz


          • 17.09.1939 r. - IV rozbiór Polski. Manifestacja.

            17.09.1939 r. - IV rozbiór Polski. Manifestacja.


            Rosja bez Putina, Polska bez Tuska!

            Warszawski Klub "Gazety Polskiej" zaprasza na demonstrację w 73. rocznicę sowieckiej agresji na Polskę.

            Spotykamy się 17 września o godz.18 pod Ambasadą Federacji Rosyjskiej, ul. Belwederska.

            Następnie przejdziemy Traktem Królewskim pod Pomnik Katyński (ul.Podwale), gdzie oddamy hołd ofiarom sowieckiej zbrodni ludobójstwa. Będziemy solidaryzować się z tymi Rosjanami, którzy chcą Rosji demokratycznej, Rosji wolnej, bez Putina.

            Przechodząc obok siedzib: Prezydenta RP, Prezesa RM, MSZ wyrazimy naszą opinię na temat prowadzonej przez nich polityki zagranicznej opartej na strachu, lęku i serwilizmu wobec Rosji.

            Nie ma w nas ani nienawiści ani chęci odwetu. Chcemy znać prawdę i chcemy sprawiedliwości. Te dwa najbardziej podstawowe ludzkie dążenia dostaliśmy od Stwórcy i nikt nie może żądać, byśmy się ich wyrzekli.

            Polacy potrafią wybaczyć i wybaczą, ale wtedy, gdy czyniący nam zło do tego wybaczenia będą gotowi. Wolna Rosja bez Putina i jego wszelkiej maści pomagierów jest w interesie zarówno narodu polskiego, jak i rosyjskiego. Kto wspiera Putina, krzywdzi i Rosjan i Polaków.
            Jestem Polakiem - więc mam obowiązki polskie.

            Komentarz


            • W Stanach odbylo sie to samo - ratowalismy prywatne banki swoimi podatkami - ale jak przeciętnemu podatnikowi powinien się noga np straci prace to mu wszystko zabiorą - dom , samochód , zostawia w samych gaciach i jeszcze dadzą kopa żeby mu się w głowie z nadmiaru szczęścia nie przewróciło . O ubezpieczeniu zdrowotnym nie wspomnę . Ludzie w Polsce nie rozumieli dlaczego Barack Obama został wybrany - dlatego , ze w samym centrum tego bałaganu obiecał jakaś p o w z z e c h n a formę ubezpieczenia zdrowotnego - do tej pory tylko najbiedniejsi mieli prawo do Medicaid czyli darmowego leczenia a ten kryzys uderzył w biała klasę średnia , która nagle przestało być stać na opłacanie ubezpieczenia zdrowotnego - bo albo tracili prace albo jako self employed nie mogli nadążyć za rosnacymi lawinowo ratami prywatnych ubezpieczycieli .
              Ostatnio edytowany przez trendyOrca; [ARG:4 UNDEFINED].

              Komentarz


              • Po nieudanych próbach z Palikotem i niepewną opcją pseudo-prawicową (Sikorski/Giertych/PJN/itp.) politbiuro znowu sięga po sprawdzone metody:

                Polacy chcą, żeby Aleksander Kwaśniewski zastąpił Donalda Tuska
                http://www.wprost.pl/ar/347616/Polac...astapil-Tuska/
                Ostatnio edytowany przez spotter_spotterow; [ARG:4 UNDEFINED].
                "bycie narzędziem Rosji nam się opłaca" - Bartłomiej Sienkiewicz, grudzień 2010

                "Jeśli Andrzej Duda wraz z PiS-em pójdą w stronę ostrego rozliczenia Smoleńska, będziemy mieli w Polsce wojnę domową. Kaczyński zmieni retorykę albo zostanie zmieniony." - Lech Wałęsa, maj 2015

                Komentarz


                • Ciekawe co się dzieje z Bolesławem Tejkowskim.
                  Mioduski ,Vukovic OUT !

                  Komentarz


                  • On ma prawie 80 lat...
                    "bycie narzędziem Rosji nam się opłaca" - Bartłomiej Sienkiewicz, grudzień 2010

                    "Jeśli Andrzej Duda wraz z PiS-em pójdą w stronę ostrego rozliczenia Smoleńska, będziemy mieli w Polsce wojnę domową. Kaczyński zmieni retorykę albo zostanie zmieniony." - Lech Wałęsa, maj 2015

                    Komentarz


                    • Zamieszczone przez spotter_spotterow Zobacz posta
                      Po nieudanych próbach z Palikotem i niepewną opcją pseudo-prawicową (Sikorski/Giertych/PJN/itp.) politbiuro znowu sięga po sprawdzone metody:



                      http://www.wprost.pl/ar/347616/Polac...astapil-Tuska/
                      Polacy po prostu umierają z niecierpliwosci żeby Kwaśniewski został premierem .... Jak popije i zakasi to taki swój chłop .
                      Ostatnio edytowany przez trendyOrca; [ARG:4 UNDEFINED].

                      Komentarz


                      • Ciekawe podsumowanie wywiadu Giertycha w "G.W.".

                        Świadectwo Romana Giertycha
                        Piotr Skwieciński

                        Kiedyś Roman Giertych potrafił ekscytować, u niektórych budził wręcz grozę i nienawiść

                        Dziś podstawowym wrażeniem kogoś, kto ogląda jego ostatnie występy i czyta jego teksty jest poczucie zażenowania. Bo tylko zażenowanie może wywołać facet, z którego żądza bycia zaakceptowanym przez establishment wycieka wszystkimi porami do tego stopnia, że gdyby ta emocja świeciła można byłoby użyć go jako latarni morskiej.

                        Ale jak prawie wszystko na świecie, także i to ma swoją dobrą stronę. Były szef narodowców tak bardzo chce przekonać elity, że jest fajny, w ogóle zawsze był fajny i w podstawowym polskim konflikcie – między establishmentem a zagrażającym mu projektem IVRP zawsze był po stronie tego pierwszego, że momentami staje się szczery. I ujawnia sprawy, które elity wolałyby utrzymać poza społeczną wiedzą.

                        W opublikowanym w „GW" wywiadzie malowniczo opisuje, jak to w 2006 roku bohatersko przeciwstawiał się – ostatecznie niezrealizowanym – próbom doprowadzenia do rozwiązania parlamentu. PiS chciał wtedy drogą trików proceduralnych zasabotować terminowe uchwalenie budżetu, co umożliwiłoby prezydentowi podjęcie takiej decyzji. Giertych, przekonując czytelników „Wyborczej", jak to się zasłużył ich politycznemu obozowi, opowiada jak to wtedy ściśle współdziałał z Platformą, jak broniąc się przed nowymi wyborami (w których PiS zapewne zyskałby samodzielną większość) szykowali scenariusz rewolucyjny. „Myśmy mieli już dogadanego nowego marszałka, Bronisława Komorowskiego, miał być przegłosowany przez 300 posłów, ale trochę wbrew procedurze..." - mówi. I relacjonuje, że powiedział wtedy Kaczyńskiemu „panie prezesie, nowy rząd powołany zaraz po powołaniu nowego marszałka nie wydrukuje żadnego nielegalnego postanowienia o rozwiązaniu Sejmu".

                        Innymi słowy – Giertych zupełnie otwarcie stwierdza, że ówczesna opozycja szykowała Polsce pucz. Tylko tak można określić spisek, w ramach którego, broniąc się przed wyborami, demonstracyjnie łamie się prawo („trochę wbrew procedurze"), a potem wbrew konstytucji powołuje uzurpatorski rząd. Realizacja takiego scenariusza mogłaby oznaczać nawet wojnę domową, ale najwyraźniej spiskowców to nie odstraszało.

                        To informacja ciekawa, również w kontekście tego, że obecną politykę PiS (którą skądinąd niejednokrotnie krytykowałem) rząd i prorządowe media krytykują często jako rokoszową...

                        Ciekawa jest również inna informacja. Oto Giertych opisuje, jak to po wyborach 2005 r. „Donald przyszedł i powiedział, że nie wchodzi do rządu i będą tylko pozorować koalicyjne rozmowy". Innymi słowy – potwierdza, że to PO jako pierwsza zdecydowała, że nie będzie żadnego POPiS-u. Dla politycznych insiderów nie jest to nowość, ale dla czytelników „GW" - chyba tak...

                        Jako historyk i dziennikarz jestem wdzięczny Giertychowi. Jako obywatel i Polak... tu może wystarczą trzy kropki.
                        http://www.rp.pl/artykul/9158,933906...Giertycha.html
                        My ludzkie bydło, ludzki gnój, z suteren i poddaszy, my chcemy herb mieć swój, na zgubę wrogom naszym.

                        Komentarz


                        • Zamieszczone przez trendyOrca Zobacz posta
                          Polacy po prostu umierają z niecierpliwosci żeby Kwaśniewski został premierem .... Jak popije i zakasi to taki swój chłop .
                          Ku pamięci:

                          http://politykier.pl/gid,14933076,im...5,galeria.html

                          "Lecz przyjdą czasy, że te kutasy będą przed nami na baczność stać,
                          Ręka nie zadrży jak liść osiki, gdy będziem w głupie mordy prać.
                          Więc pijmy zdrowie szwoleżerowie niech smutki zginą w rozbitym szkle,
                          Gdy nas nie będzie nikt się nie dowie czy dobrze było nam czy źle.
                          "
                          Janusz Waluś - czekaMY!

                          Komentarz


                          • I jeszcze coś z folwarku Donka:

                            Wiadomo już, kto referował premierowi pismo ABW ws. Amber Gold. Z informacji uzyskanych przez "Newsweek" wynika, że był to szef Kancelarii Premiera Tomasz Arabski. Chodzi o dokument, który szef ABW 24 maja przesłał do najważniejszych osób w państwie, w tym do premiera. W opracowaniu jest mowa o tym, że Amber Gold może być piramidą finansową oraz że środki spółki mogą być w nieprawidłowy sposób wyprowadzane na działalność grupy OLT.

                            Donald Tusk podczas konferencji prasowej 5 września przyznał, że nie czytał notatki osobiście. Jej treść miał mu zreferować jeden z urzędników. Nie ujawnił jednak który.

                            Z informacji, które "Newsweek" uzyskał w Centrum Informacyjnym Rządu, wynika, że dokument referował Tuskowi szef Kancelarii Premiera Tomasz Arabski.

                            Zdaniem posła PiS Marka Opioły, wiceszefa sejmowej komisji ds. specsłużb, szef rządu powinien był przeczytać ten dokument osobiście. - Tak wynika z art. 18 ustawy o ABW. To, że notatka była premierowi referowana, uważam za skandal - mówi Opioła, który kilka dni temu zwrócił się do szefa Agencji z wnioskiem o ujawnienie okoliczności, w jakich premier zapoznawał się z pismem ws. Amber Gold.
                            Jak widać, czytać nawet też się już nie chce.
                            "Lecz przyjdą czasy, że te kutasy będą przed nami na baczność stać,
                            Ręka nie zadrży jak liść osiki, gdy będziem w głupie mordy prać.
                            Więc pijmy zdrowie szwoleżerowie niech smutki zginą w rozbitym szkle,
                            Gdy nas nie będzie nikt się nie dowie czy dobrze było nam czy źle.
                            "
                            Janusz Waluś - czekaMY!

                            Komentarz


                            • Jaco ale ten debi.lek pewnie mu nawet tego nie przeczytał
                              ba sam to olał ciepłym moczem
                              Czas kończyć z baranami na forumce

                              Komentarz


                              • Zamieszczone przez Pan Artysta Zobacz posta
                                Jaco ale ten debi.lek pewnie mu nawet tego nie przeczytał
                                ba sam to olał ciepłym moczem
                                Kto z kim przestaje, takim się staje.
                                "Lecz przyjdą czasy, że te kutasy będą przed nami na baczność stać,
                                Ręka nie zadrży jak liść osiki, gdy będziem w głupie mordy prać.
                                Więc pijmy zdrowie szwoleżerowie niech smutki zginą w rozbitym szkle,
                                Gdy nas nie będzie nikt się nie dowie czy dobrze było nam czy źle.
                                "
                                Janusz Waluś - czekaMY!

                                Komentarz

                                Pracuję...
                                X